Głownia stalowa, obustronnie szlifowana w szeroką bruzdę. Pióro obosieczne z przygrzbietowym sztychem. Na nasadzie wybita marka firmy: J.E. BLECKMANN SOLINGEN. Rękojeść otwarta, jelec mosiężny, krzyżowy. Wąsy jelca zwężające się ku końcom. Trzon rękojeści z drewna, przytwierdzony do trzpienia mosiężnym nitem o główce w formie płatków kwiatu. Głowica kulista, pochylona do przodu z otworem na temblak. Otwór po obu stronach uzbrojony mosiężną tulejką. Grzbiety okładzin ujęte mosiężną listwą. Prezentowana szabla jest ciekawym przykładem oręża oficera tureckiej armii pochodzącym z okresu I wojny światowej.

Na początku XX wieku armia osmańska znajdowała się w okresie intensywnych przemian. Po rewolucji młodotureckiej (1908) i reformach armii przeprowadzonych z pomocą niemieckich doradców, Imperium Osmańskie zaczęło modernizować swoje uzbrojenie, próbując połączyć tradycję z nowoczesnością. Choć broń palna stawała się dominującym narzędziem walki, szabla pozostawała ważnym symbolem rangi, honoru i władzy oficera. W okresie I wojny światowej (1914–1918), gdy Turcja przystąpiła do wojny po stronie państw centralnych, wielu oficerów – zarówno regularnych, jak i z formacji kawaleryjskich – nadal nosiło szable, często jako element reprezentacyjny lub symboliczny, a nie stricte bojowy.

Każdy z eksponatów mogą Państwo obejrzeć przed zakupem w naszej firmowej galerii w Warszawie. Do każdego eksponatu, na życzenie klienta, dołączamy certyfikat poświadczający o autentyczności Państwa zakupu.