Głownia stalowa, prosta, polerowana, wklęsło szlifowana na obu płazach w szeroką bruzdą biegnącą od nasady do pióra. Pióro obosieczne ze sztychem centrycznym. Na obu płazach wyryty dwugłowy orzeł austriacki pod koroną. Rękojeść zamknięta, jelec mosiężny, jednokabłąkowy. Tarczka jelca i kabłąk wykonane z jednego kawałka, grubej mosiężnej blachy ażurowo wycinanej. Kabłąk tworzy regularny łuk o ramieniu stopniowo zwężającym się ku górze. Tarczka rozszerzona pośrodku przechodzi w tylne ramię wyraźnie zwężające się, lekko pochylone ku dołowi. Głowica pochylona ku przodowi, pokryta owalnym kapturkiem, w którym zanitowano trzpień głowni. Kapturek przechodzi w długi warkocz sięgający do tylnego ramienia jelca, ujęty u dołu profilowanym pierścieniem. Trzon rękojeści drewniany, poprzecznie karbowany, obciągnięty czarną skórą i owinięty oplotem z podwójnie skręconego mosiężnego drutu. Pochwa drewniana obciągnięta czarną lakierowaną skórą, zszytą po stronie brzuśca, okuta mosiężną blachą. Grzbiet pochwy plaski. Okucia składają się z dwóch części, połączonych ze sobą mosiężnymi listwami. Okucia ozdobnie wycięte na krawędziach z podłużnymi okienkami. Na grzbiecie górnego i dolnego okucia umieszczone są ogniwka z ruchomym kółkami nośnymi. Ostroga stalowa z dłuższym przednim ramieniem.

Opisywany pałasz jest eksponatem książkowym, który pokazany został w książce Janusza Jarosławskiego pt.:"Szabla Armii Austro-Węgierskiej". Pałasz pokazano na stronach 22-24.