Głownia stalowa, obustronnie szlifowana z szerokim zbroczem. Rękojeść wykonana bardzo masywnie z jelcem zamkniętym, trójkabłąkowym. Kabłąk przedni tworzy regularny łuk. Kabłąki boczne lekko spłaszczone o esowatym wygięciu. Głowica z kapturkiem uformowanym w kształt migdała, w którym zanitowany jest trzpień głowni. Kapturek przechodzi w długi warkocz sięgający do tylnego ramienia jelca. Uchwyt drewniany, drobno karbowany, obciągnięty czarną skórą. Pochwa z łubek drewnianych obciągnięta czarną skórą. Okucia pochwy: stalowa szyjka i trzewik mocowane wkrętkami. Ostroga wydatana, nierównoramienna.

Szabla szwedzka wzór 1825 (Svenskt kavalleri-sabel m/1825) powstała w okresie po wojnach napoleońskich, kiedy Szwecja, mimo że nie uczestniczyła bezpośrednio w konfliktach kontynentalnych po 1814 roku, prowadziła modernizację swojej armii i ujednolicenie uzbrojenia. Reforma wojskowa z lat 1820–1830 miała na celu ujednolicenie wyposażenia kawalerii i wprowadzenie broni bardziej nowoczesnej, dostosowanej do ówczesnych doktryn walki konnej. Szable wzór 1825 produkowano w szwedzkich zakładach zbrojeniowych w Eskilstunie, jednym z głównych ośrodków produkcji broni w Szwecji. 

Szabla wzór 1825 była przede wszystkim przeznaczona dla kawalerii liniowej i lekkiej, w tym dla huzarów, dragonów i strzelców konnych. Miała zastąpić wcześniejsze, często różniące się wzajemnie modele z końca XVIII i początku XIX wieku, które w dużej mierze pochodziły z Niemiec, Francji lub były kopiami starszych wzorów szwedzkich.

Każdy z eksponatów mogą Państwo obejrzeć przed zakupem w naszej firmowej galerii w Warszawie. Do każdego eksponatu, na życzenie klienta, dołączamy certyfikat poświadczający o autentyczności Państwa zakupu.