Głowna wklęsło szlifowana w bruzdę przy grzbiecie. Na nasadzie po obu stronach wybite znaki z podwójnymi „sierpami”, znaki połksiężyca i napisy. Głownia pochodzi z końca XVII wieku z warsztatów Dolnej Austrii (naśladownictwo warsztatów genueńskich). Oprawa rękojeści zamknięta. Jelec stalowy, krzyżowo kabłakowy, z kabłakiem załamanym pod kątem prosty, sięgającym głowicy, z wyraźnym „hakiem” (quillonem) odchylonym ku przodowi. Tylne ramię wygięte ku dołowi. Rękojeść wykonana z rogu. 

W XVII–XVIII w. do Maroka trafiały europejskie głownie (nierzadko z Hiszpanii, Włoch czy nawet Niemiec), które następnie oprawiano w lokalne rękojeści typu nimcha. Przystosowana była głównie do walki cięciem z konia, ale nadawała się także do walki pieszej. Jej nietypowa rękojeść zapewniała bardzo pewny chwyt, nawet przy gwałtownych ruchach.

Każdy z eksponatów mogą Państwo obejrzeć przed zakupem w naszej firmowej galerii w Warszawie. Do każdego eksponatu, na życzenie klienta, dołączamy certyfikat poświadczający o autentyczności Państwa zakupu.