Głownia szlifowana po każdej stronie w jedną szeroką bruzdę. Długie obosieczne pióro o sztychu przygrzbietowym. Nasada płaska, z niewielkim progiem. Rękojeść zamknięta, z kabłąkiem załamanym u dołu pod kątem prostym, z wydatnym wybrzuszeniem w górnej części oraz podłużnym otworem na temblak. Krzyż jelca płaski, lekko rozszerzający się ku środkowi, z odchylonym ku dołowi tylnym ramieniem, zakończonym łezką. Wąsy płaskie, szerokie, zaokrąglone u dołu. Głowica z wypukłym kapturkiem, w którym zanitowany jest trzpień głowni. Uchwyt drewniany, karbowany, obciągnięty czarną skórą, u dołu umocowany stalowym pierścieniem. Pochwa z blachy stalowej, w przekroju owalna. Dwie ryfki z nałożonych pierścieni, o ruchomych kółkach nośnych. Szyjka zakończona płaskim kołnierzem, mocowanym na wcisk i zabezpieczonym dwiema wkrętkami na brzuścu i grzbiecie. U dołu zakończona niesymetryczną ostrogą. Forma angielskiej szabli lekkiej kawalerii wzór 1796 jak w przypadku większości klasycznych projektów była podyktowana funkcjonalnością. Szeroka, mocno zakrzywiona głownia, połączona z nieskomplikowaną rękojeścią, tworzą piękną harmonijną całość. To jedna z najpiękniejszych i najbardziej rozpoznawalnych szabel na świecie.