Głownia stalowa, polerowana, jednosieczna, z płasko szlifowanym grzbietem i dwustronnym wklęsłym zbroczem. Pióro dwusieczne, symetryczne. Jelec prosty, stalowy, z przednim ramieniem zakończonym pierścieniem, a tylnym zaokrąglonym. Głowica stalowa z ukośną dolną krawędzią, prowadnicą w części grzbietowej i okrągłą nakrę- tką przycisku po stronie zewnętrznej. Zatrzask blokujący ze sprę- żyną spiralną typu Weyersberg. Rękojeść z okładkami  z drewna bukowego, mocowanymi do trzpienia dwoma stalowymi nitami z okrągłymi podkładkami. W dolnej części okładzin, nad jelcem, umieszczone są podłużne otwory odwadniające. Pochwa z blachy stalowej, u dołu zakończona owalną gałką ochronną. Oksydowana na kolor czarny. Zaczep owalny, przyluto-wany wraz z wzmacniającą owalną podkładką do płaszcza pochwy. Dławik z dwiema płaskimi sprężynami i ostrogą mocowany do płaszcza pochwy dwiema wkrętkami. Oznaczenia: na progu głowni po wewnętrznej stronie wybite oznaczenie producenta – OEWG (Österreichische Waffenfabriks-Gesellschaft), po stronie zewnętrznej wybity herb Chile (podzielona na dwie części tarcza herbowa, z umieszczoną w środku pięcio-ramienną gwiazdą [pojedyncza gwiazda zwraca uwagę na charakter państwa unitarnego jakim jest Chile]). Na gałce ochronnej pochwy wybita litera – A. Na jelcu od strony zewnętrznej wybita seria oraz numer karabinu – C 4226, identyczne oznaczenia wybite są na owalnym zaczepie żabki (bagnet zgodny). Legiony Polskie w początkowym okresie uzbrojone były w broń pochodzącą z różnych źródeł, nierzadko w przestarzałą lub nietypową. Jednym z takich nietuzinkowych modeli był karabin powtarzalny Fusil Modelo 1912, kalibru 7 mm. Broń ta konstru-kcyjnie oparta na niemieckim modelu Gew 98, produkowana była w austriackich zakładach zbrojeniowych – OEWG, na zamówienie rządów Meksyku, Chile oraz Kolumbii. W połowie 1914 roku  eksport broni wstrzymano, a wyprodukowane karabiny pod nazwą: "7 mm Infanterierepetiergewehr M1914” trafiły do oddziałów drugoliniowych armii austro-węgierskiej. W Wojsku Polskim broń ta w niewielkich ilościach, ze względu na nietypowy kaliber i niewie-lkie zapasy amunicji, weszła na uzbrojenie jednostek tyłowych.

Bagnet pokazany został w najnowszej książce Janusza Jarosławskiego pt.:"BAGNETY ARMII AUSTRO-WĘGIERSKIEJ" na stronach 150 i 151, a także w książce pt.:"BAGNETY WOJSKA POLSKIEGO 1918-1939" na stronach 262 i 263.

Każdy z eksponatów mogą Państwo obejrzeć przed zakupem w naszej firmowej galerii w Warszawie. Do każdego eksponatu, na życzenie klienta, dołączamy certyfikat poświadczający o autentyczności Państwa zakupu.