Głownia stalowa, wklęsło szlifowana, oksydowana na czarno. Przekrój krzyżowy, zwężający się ku sztychowi. Sztych spłaszczony (kształt ten umożliwiał rozkręcanie i konserwację karabinu, z czasem ten proceder został zabroniony). Tuleja z wykrojem w kształcie litery "L", połączona bezpośrednio z głownią. W połowie tulei znajduje się wydłużony (ze względu na wysokość muszki) pierścień blokujący, którego ruch ograniczony jest przez czop przylutowany do tulei. Kryza wejściowa otwarta, bez mostka. Pochwa stalowa, stożkowa, zwinięta z blachy, oksydowana na kolor czarny, lutowana na mosiądz, zakończona gałką ochronną. Oznaczenia: w miejscu połączenia tulei z głownią, pod mostkiem wybite stemple kontrolne, liter oraz cyfr. Po przeciwnej stronie nasady wybity numer - 105759, oraz sygnatura arsenału w Iżewsku w postaci łuku ze strzałą. 

Do używanych w Niemczech i Austrii karabinów Mosin wz. 1891 stosowane były pochwy zastępcze, wykonane z blachy stalowej lub cynkowej. W zdobyczne karabiny i karabinki uzbrojona była m.in. III Brygada Legionów Polskich. Karabin Mosin wz. 1891 używane był przez piechotę WP w latach 1918-20. W późniejszym okresie część z posiadanych zapasów rosyjskiej broni poddano przeróbkom, pozostałe sprzedano lub wymieniono. Modernizację broni prowadzono w latach 1924-27 w Centralnej Składnicy Broni nr 1 w Warszawie oraz Fabryce Broni i Maszyn ARMA we Lwowie. 

Bagnet pokazany został w najnowszej książce Janusza Jarosławskiego pt.:"BAGNETY ARMII AUSTRO-WĘGIERSKIEJ" na stronie 186 oraz w książce pt.:"BAGNETY WOJSKA POLSKIEGO 1918-1939" na stronach 282 i 283.

Każdy z eksponatów mogą Państwo obejrzeć przed zakupem w naszej firmowej galerii w Warszawie. Do każdego eksponatu, na życzenie klienta, dołączamy certyfikat poświadczający o autentyczności Państwa zakupu.