Głownia stalowa, czwórgraniasta, lekko odchylona od osi lufy, zwężająca się ku sztychowi, oksydowana na kolor czarny. Tuleja z wykrojem skośnym, wlot przykryty wydatnym mostkiem. Pierścień blokujący ulokowany w części centralnej tulei, porusza się pomiędzy dwoma występami ograniczającymi, zaciskany jest wkrętem. Ramię łączące głownię z tuleją masywne, krótkie. Po lewej stronie ramienia wybite odbiory techniczne. Po prawej stronie ramienia wybite oznaczenie pułkowe: 73. 9. 8. – 42 Pułk Piechoty, 9 kompania, broń nr 8. Mocowanie na karabinie następuje poprzez wprowadzenie do wykroju tulei czopa umiejscowionego na lufie i obrocie tulei wokół jej podłużnej  osi o 90 stopni, zblokowaniu położenia bagnetu za pomocą pierścienia i dokręceniu wkręta. 73 Pułk Piechoty Austro-Węgier został utworzony 1 lutego 1860 roku z batalionów liniowych (Linieninfanterieregiment) 35 Pułku Piechoty, 42 Pułku Piechoty i 55 Pułku. W 1867 roku pułk stacjonował w Wiedniu i wchodził w skład 1 Brygady należącej do 1 Dywizji. Główna stacja okręgu uzupełnień i kancelaria rachunkowa (niem. Haupt-Ergänzungs-Bezirksund Rechnungskanzlei-Station) pozostawała w Chebie. W latach 1903-1914 komenda pułku razem, z 1. i 3. batalionem stacjonowała w Pradze, w koszarach piechoty usytuowanych w dzielnicy Vršovice. II batalion podlegał dyslokacjom: 1903 Cattaro, 1904 – Crkvice, 1905 – Castelnuovo i od 1906 w Pradze. 4. batalion w Chebie. W 1914 roku cały pułk wchodził w skład 18 Brygady Piechoty należącej do 9 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy pułku w 92% stanowili Niemcy. Barwy pułku: wiśniowy (kirschrot), guziki złote. 

Bagnet pokazany został w najnowszej książce Janusza Jarosławskiego pt.:"BAGNETY ARMII AUSTRO-WĘGIERSKIEJ" na stronach 62 i 63.

Każdy z eksponatów mogą Państwo obejrzeć przed zakupem w naszej firmowej galerii w Warszawie. Do każdego eksponatu, na życzenie klienta, dołączamy certyfikat poświadczający o autentyczności Państwa zakupu.