Głownia stalowa, czwórgraniasta, lekko odchylona od osi lufy, zwężająca się ku sztychowi, z wydatnymi krawędziami, oksydowana na kolor czarny. Tuleja z wykrojem skośnym, wlot przykryty wydatnym mostkiem. Pierścień blokujący ulokowany w części centralnej tulei, porusza się pomiędzy dwoma występami ograniczającymi, zaciskany jest wkrętem. Ramię łączące głownię z tuleją masywne, krótkie. Po lewej stronie ramienia wybite odbiory techniczne. Po prawej stronie ramienia wybite oznaczenie pułkowe: 42. 4. 84. – 42 Pułk Piechoty (austro-węgierski), 4 kompania, broń nr 84. Mocowanie na karabinie następuje poprzez wprowadzenie do wykroju tulei czopa  umiejscowionego na lufie i obrocie tulei wokół jej podłużnej osi o 90 stopni, zblokowaniu położenia bagnetu za pomocą pie-rścienia i dokręceniu wkręta. Pochwa drewna pokryta czarną skórą, wyposażona w trzy stalo- we okucia: dławik z osłoną, zaczep do żabki i gałkę ochronną. 42 Pułk Piechoty Austro-Węgier został utworzony w 1685 roku. W 1867 roku pułk stacjonował w Wiedniu i wchodził w skład 1 Brygady należącej do 1 Dywizji. W 1873 roku sztab pułku razem z komendą rezerwową i stacją okręgu uzupełnień stacjonował w Terezinie. W 1914 roku 4. batalion został przesunięty do Nevesinja, w tym czasie skład narodowościowy pułku w 86% stanowili Niemcy. W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami w końcu 1914 i na początku 1915 roku w Galicji oraz w Królestwie Kongresowym. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzu w Zawierciu i cmentarzu wojennym nr 314 w Bochni. 

Bagnet pokazany został w najnowszej książce Janusza Jarosławskiego pt.:"BAGNETY ARMII AUSTRO-WĘGIERSKIEJ" na stronach 56, 57 i 58.

Każdy z eksponatów mogą Państwo obejrzeć przed zakupem w naszej firmowej galerii w Warszawie. Do każdego eksponatu, na życzenie klienta, dołączamy certyfikat poświadczający o autentyczności Państwa zakupu.