Głownia stalowa, jednosieczna, prosta, rozszerzająca się od progów w stronę pióra, z dwustronnymi wklęsłymi zbro- czami. Na grzbiecie głowni naciętych jest 29 par skośnych zębów pod kątem 30°(na przemian) do prostopadłej krawędzi grzbietu. Rękojeść stalowa, polerowana, z drewnianymi okładzina-  mi mocowanymi do trzpienia dwiema śrubami z nakrętkami. Na powierzchniach okładzin naciętych 9 ukośnych karbów. W dolnej części okładzin otwory odwadniające. Głowica stalowa, z dolną krawędzią wyprofilowaną w formie poziomej litery S, prowadnicą w części grzbietowej i okrągłą nakrętką przycisku zatrzasku blokującego po stronie zewnętrznej. Zatrzask ze spiralną sprężyną  typu Weyersberg. Jelec stalowy z rozwidlającymi się wąsami obejmującymi lufę (od strony grzbietowej). Przednie ramię wygięte ku rękojeści, zakończone łezką. Pochwa ze skóry lakierowanej na kolor czarny, szyta po stronie wewnętrznej, z dwoma stalowymi okuciami mocowanymi do płaszcza pochwy spinkami. Bagnet S 98/05 został wprowadzony do uzbrojenia 9 listopada 1905 roku. Początkowo był on przeznaczony dla oddziałów saperów i artylerii pieszej. W pierwszej kolejności otrzymały go bataliony saperów (na przełomie 1905 i 1906 r.), w których zastąpiły opisany wyżej bagnet M 98/02, a następnie (od 1908 roku) oddziały trans-portowe i artyleria piesza. Ta ostatnia otrzymała bagnet bez piły. Bagnet zdał praktyczny egzamin, był produkowany w dużej liczbie i używany nie tylko w wymienionych wyżej formacjach, a głównie w piechocie, w której począwszy od 1915 roku zastępował bagnety S 98. Bagnet występował bez osłony ogniowej lub z osłoną, która wprowadzona została zarządzeniem pruskiego ministerstwa wojny z 3 września 1915 roku, aby uniemożliwić niszczenie okładek pod-czas strzelania z nałożonym bagnetem. 16 września 1915 roku pruskie ministerstwo wojny poleciło ostrzenie grzbietu pióra na długości 40 mm. Nowo produkowane bagnety miały grzbiet pióra ostrzony fabrycznie. 3 grudnia 1917 roku polecono usunięcie pił    z bagnetów. Usuwanie pił przeprowadzono w 1918 roku, odbywało się przez szlifowanie albo frezowanie. Wcześniej rozkazem z 17 października 1917 roku usunęła piły z bagnetów Bawaria. Bagnety 98/05 początkowo wyposażone były w pochwy skórzane z okuciami stalowymi, a od 1915 roku w pochwy stalowe. Po I wojnie światowej bagnety wz. 98/05 były używane w Wojsku Polskim. Pochodziły one z magazynów niemieckich lub też były montowane w Polsce. Bagnety te miały pochwy pomalowane na kolor khaki, na głowniach lub jelcach wybijano polskie numery ewidencyjne, na głowicach rękojeści wybijano oznaczenia wzoru: WZ. 88 (oznaczenie błędne), WZ. 98 lub WZ. 98/05.

Oznaczenia: na progu głowni po stronie wewnętrznej wybita sygnatura producenta - F. W. HOLLER / SOLINGEN. Na grzbiecie głowni wybita litera W pod koroną (Wilhelm II., 1888-1918), liczba 16 (data przyjęcia na stan armii 1916), oraz cecha kontroli wojskowo skarbowej - gotycka litera C pod koroną. Na głowicy, krawędzi progu po stronie siecznej oraz na obu okuciach pochwy wybity znak kontroli - gotycka litera C pod koroną. 

Bagnet pokazany został w książce Janusza Jarosławskiego pt.:"BAGNETY WOJSKA POLSKIEGO 1918-1939" na stronach 198 i 199, a także w książce pt.:" BAGNETY ARMII AUSTRO-WĘGIERSKIEJ" na stronie 27.

Każdy z eksponatów mogą Państwo obejrzeć przed zakupem w naszej firmowej galerii w Warszawie. Do każdego eksponatu, na życzenie klienta, dołączamy certyfikat poświadczający o autentyczności Państwa zakupu.