Głownia stalowa, polerowana, wąska, dwusieczna. Płazy szlifowane w wąską bruzdę. Pióro obosieczne z centralnym sztychem. Na progu zewnętrznym wybita sygnatura wytwórni - gotycka litera K pod koroną (Kongsberg Våpenfabrikk). Na progu zewnętrznym wybita   sygnatura: korona poniżej której znajduję się monogram królewski: litera H z cyfrą 7 w środku - Haakon VII (Christian Frederik Carl Georg Valdemar Axel [1872-1957] król Norwegii, panujący w latach 1905-1957). Na grzbiecie głowni, od strony ostrza wybita cecha twardości głowni litera B w okręgu. Przy jelcu wybita cecha kontroli technicznej w postaci monogramu złożonego ze splecionych liter HF.

          Haakon Finne (1881-1951), w latach 1912-1922 oficer kontroli w stopniu kapitana, od 15 września 1926 roku dyrektor fabryki broni Kongsberg Våpenfabrikk. Po przejęciu fabryki przez Niemców latem 1940 roku zrezygnował z funkcji dyrektora. Po wyzwoleniu Norwegii ponownie objął to stanowisko. W listopadzie 1946 roku przeszedł na emeryturę.

           Rękojeść integralna z jelcem. Okładziny drewniane skręcone ze    sobą śrubą z nakrętką. Jelec krótki, z otworem do połączenia z czopem na kołnierzu pochwy. Przycisk blokady ze sprężyną spiralną znajduje się u dołu rękojeści i stanowi zarazem zatrzask zapobiegający wysunięciu się bagnetu z pochwy. Śruba mocująca okładziny stanowi oś obrotu dźwigni blokady na karabinie. Grzbiet rękojeści prosty z długą podłużną prowadnicą służącą do połączenia z czopem na lufie. U góry rękojeści umieszczono otwór służący do montażu temblaka (taśma temblaka wyposażona była w zawiesie z drutu). Na zewnętrznej stronie jelca wybity numer seryjny: 123210 (produkcja z 1917 r.). Pochwa z blachy stalowej , oksydowana na kolor czarny, o dołu zakończona spłaszczoną gałką. Dławik z kołnierzem mocowany za pomocą wkręta po wewnętrznej stronie. Do kołnierza przylutowany jest hak blokady. Na płaszczu pochwy, po stronie wewnętrznej wybite są trzy ostatnie cyfry numeru bagnetu: 210, na kołnierzu wybity jest pełny numer 123210 (numeracja bagnetu oraz pochwy jest zgodna).

           Prezentowany bagnet przeznaczony był do karabinka Krag–Jörgensen wz. 1912. Jego produkcję uruchomiono w  kwietniu 1916 roku. Pierwszą partie (3720 sztuk) wyposażono w pochwy wykonane ze skóry. Zastosowanie wy- dłużonej o 15,5 cm głowni wynikało ze zmniejszonej długości karabinka, oraz zastosowaniu nowego systemu mocowania bagnetu (trzpień służący do montażu został umieszczony na wydłużonym łożu sięgającym aż do wylotu lufy).