Głownia typu jatagan, jednosieczna, polerowana. Obustronnie szlifowana w szerokie, owalne zbrocze. Pióro dwusieczne, niesymetryczne. Na progu zewnętrznym wybita litera K pod koroną (Kongberg Våpenfabrikk). Bagnet typu kordelas o bardzo oryginalnej i nietypowej budowie rękojeści, którą uformowano ze stalowego trzpienia i jednej okładziny drewnianej. Na uchwycie jest 16 poziomych karbów, zapobiegających ślizganiu się w dłoni. Okładzinę o kształcie trzonka noża umocowano do trzpienia dwiema śrubami stalowymi z krzyżowym nacięciem. Na przeciwległej stronie rękojeści jest płaska płytka stalowa umocowana dwoma nitami o wypukłych łbach i jednym nitem zakończonym płasko. W głowicy płytki umiejscowione jest prostokątne wycięcie, a ponad jelcem prostokątny otwór do połączenia z osadą na lufie. Po połączeniu bagnetu z karabinem drewniana okładzina rękojeści znajduje się po stronie zewnętrznej. W grzbiecie rękojeści, ponad jelcem znajduje się przycisk urządzenia blokującego. W tarczy jelca, poniżej strony rękojeści przeznaczonej do połączenia z osadą na karabinie, znajduje się trapezowe wycięcie, które jest elementem konstrukcji łączącej bagnet z karabinem. Jelec stalowy, o kształcie owalnej płytki, której budowa przypomina tsubę (gardę miecza japońskiego). Prezentowany bagnet przeznaczony był dla karabinu kapiszonowego wzór 1821/41/51 (15 Lødig Jegerrifle M/1821/41/51). Broń ta weszła na wyposażenie jegierów - żołnierzy specjalnej formacji strzelców wyborowych, rekrutowanych z niewysokich mężczyzn, przeważnie byłych myśliwych. Jegrzy nosili zielone kurtki i ciemnoszarespodnie, ich uzbrojenie stanowił gwintowany sztucer oraz bagnet.

Niesamowicie rzadki bagnet którego wyprodukowano około 500 sztuk.