Głownia jednosieczna, z płaskim grzbietem. Obustronnie szlifowana w szerokie, płaskie zbrocze dochodzące do dwusiecznego, symetrycznego pióra. Rękojeść stalowa, głowica z prowadnicą w części grzbietowej i owalną nakrętką przycisku zatrzasku blokującego po stronie zewnętrznej. Pochwa z blachy stalowej, malowana na kolor czarny. Zaczep do żabki owalny. Dławik mocowany za pomocą stalowej śrubki. 
          
Bagnet ten powstał z połączenia głowni zbliżonej do głowni bagnetu wz. 1914 z metalową rękojeścią zastępczą. Bagnety zastępcze wprowadzono do uzbrojenia w związku z nasilającymi się w państwach centralnych brakami materiałowymi i niewystarczającym potencjałem wytwórczym w przemyśle zbrojeniowym. Najwięcej typów i największą liczbę tych bagnetów opracowano i wyprodukowano w Niemczech, ale stosowały je również Austro-Węgry i Turcja.