Głownia stalowa, o znikomej krzywiźnie, obustronnie szlifowana w szeroką bruzdę przygrzbietową, sięgającą długiego, obosiecznego pióra. Pióro płaskie, sztych centryczny. Rękojeść zamknięta, z mosiężnym jelcem jednokabłąkowym, w przekroju czworobocznym. Kabłąk u dołu załamany pod kątem prostym, u góry zagięty w łuk i nieco rozszerzony przy połączeniu z kapturkiem. Tylne ramię jelca proste, ze spłaszczoną, okrągłą łezką. Wąsy o zwężających się, zaokrąglonych końcach. Głowica lekko pochylona ku przodowi, z kapturkiem mocowanym mosiężnym wkrętem do uchwytu. Kapturek przechodzi w warkocz sięgający do tylnego ramienia jelca. Trzon rękojeści drewniany, poprzecznie karbowany, obciągnięty czarną skórą, z oplotem z mosiężnego filigranu. Podkładka skórzana nasunięta na nasadę głowni. 

  Pochwa z blachy stalowej, w przekroju owalna, niklowana. Dwie ryfki o ruchomych kółkach nośnych. Szyjka pochwy mocowana na wcisk do płaszcza pochwy. Ostroga z dłuższym przednim ramieniem i zaokrągloną piętką. Oznaczenia: na płazie zewnętrznym wypukło trawiony ornament o motywie liści dębu oraz orzeł w koronie (ten typ trawienia był stosowany na początku lat 20 XX wieku). Na wewnętrznym płazie, przy nasadzie wybita nazwa: „G. BOROWSKI LESZNO 27 WARSZAWA”.