Głownia stalowa, czwórgraniasta, lekko odchylona od osi lufy. Zwężająca się ku sztychowi, z wydatnymi krawędziami, oksydowana na kolor czarny. 

           Tuleja o długości 47 mm, z prostym wykrojem oraz widocznymi śladami lutowania mosiądzem. Wejście do wykroju w osi ramienia głowni. W wypukłym występie na wejściu umieszczony jest zatrzask z wewnętrzną sprężyną, po prawej stronie umieszczona jest okrągła nakrętka przycisku zatrzasku blokującego. Ramię łączące głownię z tuleją masywne, ze spłaszczonymi bokami. Po prawej stronie ramienia wybita sygnatura producenta: litera C pod koroną (Carl Gustaf Stads Gevärsfaktori), po bokach wybite cechy kontrolerów: "JB" - Johan Ture Ivar Brandt (ur. 22 stycznia 1853), kontroler w Carl Gustaf Stads Gevärsfaktori w latach 1887-1868, 1888-1891, "GM" - Gustaf Emil Miller, kontroler w Carl Gustaf Stads Gevärsfaktori w latach 1891-1920. Po lewej stronie ramienia wybity numer inwentarzowy 604. Na tulei wybite oznaczenie pułkowe: 27R.B.No 1646 - 27 Pułk Piechoty, Poborowy, Broń Nr. 1646 (27. Regiment (Gotlands infanteriregemente), Beväring, Nummer 1646).

        Mechanizm Rolling Blocka został opatentowany w dniu 1 stycznia 1863 roku przez Josepha Ridera w Newark w stanie Ohio, patent ten został kupiony przez fabrykę E. Remington and Sons. W dniu 8 maja 1967 roku szwedzko-norweska komisja zaaprobowała wybór nowego karabinu dla armii obu unijnych wówczas krajów, wybór padł na Remingtona Rolling Block.   W 1867 roku Szwecja kupiła w firmie Remington & Son 10000 karabinów, 20000 kompletnych mechanizmów zamkowych oraz maszyny wraz z dokumentacją do produkcji karabinu Remington wzór 1867. W 1889 roku przeprowadzono modernizację tego modelu polegającą na zmniejszeniu kalibru   z 12.17 mm do 8 mm (co znacznie poprawiło parametry balistyczne broni).