Głownia stalowa, prosta, jednosieczna, o przekroju w kształcie litery T, podobna do głowni francuskich bagnetów wzór 1874 Gras. Pióro dwusieczne, symetryczne z ością. Sztych centryczny. Głowica rękojeści stalowa z wklęsłym oparciem na lufę w części grzbietowej i prowadnicą po stronie przeciwnej. Rozwiązanie to było zbliżone do stosowanego w bagnetach  brytyjskich wzór 1888. Rękojeść z okładzinami drewnianymi mocowanymi do trzpienia dwoma stalowymi   nitami z płaskimi główkami. Nakrętka przycisku zatrzasku po stronie zewnętrznej. Jelec prosty, z przednim ramieniem zakończonym pierścieniem a tylnym zaokrąglonym. Części metalowe (oprócz nitów) oksydowane na czarno. Pochwa ze skóry koloru brązowego, szyta po stronie wewnętrznej. Zakończona wkładką mosiężną usztywniająca dolną część pochwy, z wystającą na zewnątrz gałka ochronną. Wkładka zabezpieczona jest przed wysunięciem z płaszcza pochwy zaciskającymi ją zwojami drutu miedzianego. Żabka nitowana sześcioma miedzianymi nitami, dodatkowo dwoma do płaszcza pochwy, tworząc formę stałej żabki. W górnej części trzema nitami przymocowana jest pętla do mocowania na pasie głównym i dwoma nitami pasek z mosiężnym trzpieniem zapięcia do mocowania uchwytu rękojeści.

    Oznaczenia: po stronie zewnętrznej głowicy oraz progu głowni wybita cecha kontrolera : Z pod koroną (Wiersma). Na progu wewnętrznym wybita nazwa producenta: HEMBRUG (państwowy arsenał Holandii). Na grzbiecie od strony ostrza wybita korona. Po stronie wewnętrznej jelca wybity numer i seria bagnetu - 5720 RR (seria RR produkowana była w styczniu 1918 roku). Po stronie wewnętrznej żabki wybite oznaczenia: 1918 - rok produkcji/ L.W.I - Landweer Infanterie Brigade/  5900 - numer bagnetu/ H - seria bagnetu.                                                           

     Po wybuchu Wielkiej Wojny część nieodebranych przez Królestwo Niderlandów karabinów Mannlicher wzór 1895 (Het geweer M.95) kalibru 6,5 mm zasiliła wojska Austro-Węgier, w tym II i III Brygadę Legionów. Ze względu na nietypowy kaliber i niewielkie zapasy amunicji wkrótce po wojnie polsko-bolszewickiej broń tą wycofano z uzbrojenia Wojska Polskiego.

       Węzły mocowania bagnetu usytuowano w dwóch miejscach: w szerokiej prowadnicy oraz pierścieniu jelca w który wchodzi lufa karabinu. Wycior wystający z łoza karabinu wchodził w czasie nasadzania bagnetu w otwór  w głowicy. Prowadnica usytuowana jest w głowicy w bardzo nietypowym miejscu, po przeciwnej stronie rękojeści w stosunku do pierścienia  jelca.

Ten bagnet pokazany został w książce autorstwa Janusza Jarosławskiego pt.: "Bagnety Wojska Polskiego 1918-1939" na stronach 266 i 267.