Głownia czwórgraniasta w przekroju krzyżowa, zwężająca się ku sztychowi. Sztych spiczasty, centryczny. Rękojeść mosiężna, z małym dziobem skierowanym do przodu. (25 października 1914 roku dotychczas stosowane rękojeści wykonane z mosiądzu wysokoniklowego zastąpiono mosiężnymi). Dół jelca w kształcie prostopadłościanu skierowanego poziomo ku głowicy. Przycisk zatrzasku moletowany, w kształcie podkowy. Pochwa z blachy stalowej, stożkowa, lutowana na mosiądz, oksydowana na kolor czarny. 
 
Węzły mocowania bagnetu usytuowano w trzech miejscach: w pierścieniu jelca, walcowym zakończeniu rękojeści, które wchodzi w odpowiedni pierścień na karabinie oraz w  listwach prowadzących.