Głownia typu jatagan, jednosieczna, z dwustronnym szerokim, płaskim zbroczem. Pióro dwusieczne niesymetryczne.Rękojeść mosiężna z owalną głowicą i piętnastoma poprzecznymi obustronnymi karbowaniami. Rękojeść mocowana do trzpienia stalowym nitem w dolnej części oraz dodatkowo szczyt głowicy znitowany jest z trzpieniem. W części grzbietowej, na całej długości uchwytu wykonana prowadnica mającą u góry przekrój litery "T". Zatrzask z płaską zewnętrzną sprężyną zanitowaną stalowym nitem z rękojeścią i trzpieniem. Po stronie wewnętrznej głowicy okrągły przycisk zatrzasku. Jelec z przednim ramieniem zagiętym ku głowni po stronie siecznej, zakończonym gałką. Tylne ramię jelca stanowi regulowany pierścień skręcany wkrętem.

Na głowni wybity numer seryjny zgodny z numerem pochwy - "48976"

Nowatorskim rozwiązaniem konstrukcyjnym był wprowadzony we Francji wraz z karabinkiem kapiszonowym Thierry wzór 1840 bagnet  z głownią typu jatagan. Specyficzny kształt głowni odsuwał ją od osi lufy, co upraszczało ładowanie karabinu, a z kolei długość głowni (ok. 570 mm) ułatwiała walkę z atakującą konnicą. Bagnet wyposażony był w rękojeść i można go było łatwo założyć na karabin, a potem z niego zdjąć. Stanowił więc kombinację bagnetu i półszabli piechoty, kończąc erę występowania tych dwóch broni w piechocie. Następcą bagnetu wzór 1840 był bagnet wzór 1842 wyposażony w jelec stalowy, a następnie wzór 1866 o mniejszej masie - smuklejszej jataganowej głowni i delikatniejszej rękojeści, przeznaczony do karabinu iglicowego Chassepot wzór 1866. Wzorem Francji bagnety typu jatagan wprowadzone zostały w innych armiach.